เหนื่อยแค่ไหนต้องพูดเบาๆ เก็บความเศร้าเอาไว้ข้างใน 

บอกตัวเองว่าไม่เป็นไรต้องเดินต่อ

โลกที่เคยสวยงามในความฝัน แต่ความเป็นจริงกดดันจนแทบขาดใจ

ต้องเก่งแค่ไหนมันถึงจะพอ ต้องอดทนรอไปถึงเมื่อไหร่

ใส่สุดแรงหมดทั้งหัวใจก็ไม่ต่าง 

โลกที่เคยสวยงาม วันนี้พึ่งได้รู้ซึ้ง ถึงการเติบโต การเป็นผู้ใหญ่

มีความสุขจริงๆอย่างใครเขามีเมื่อไหร่ ไอ้คำว่าไม่เป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้ง 

ได้แต่บอกตัวเอง ต้องอดทน ฝืน ซ้ำๆ ใช่ไหม

แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว ต่อให้มันเหนื่อยแทบตาย บาดแผลบนร่างกาย

ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจ ที่ฉันต้องแบกและรับไว้ ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เผื่อใคร

และมันก็เหนื่อยเกินทน เมื่อไหร่จะหลุดพ้น ขอแค่ใครสักคนพาฉันไปให้ไกล 

เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้งได้ไหม ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร

มีความสุขจริงๆอย่างใครเขามีเมื่อไหร่ ไอ้คำว่าไม่เป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้ง 

ได้แต่บอกตัวเอง ต้องอดทน ฝืน ซ้ำๆ ใช่ไหม

แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว ต่อให้มันเหนื่อยแทบตายบาดแผลบนร่างกาย

ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจ ที่ฉันต้องแบกและรับไว้ ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เผื่อใคร

และมันก็เหนื่อยเกินทนเมื่อไหร่จะหลุดพ้น ขอแค่ใครสักคนพาฉันไปให้ไกล 

เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้งได้ไหม ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร

แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว ต่อให้มันเหนื่อยแทบตายบาดแผลบนร่างกาย

ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจที่ฉันต้องแบกและรับไว้ ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เผื่อใคร

และมันก็เหนื่อยเกินทนเมื่อไหร่จะหลุดพ้น ขอแค่ใครสักคนพาฉันไปให้ไกล 

เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้งได้ไหม ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร